Allerji ve keratokonus (KERATOCONUS)

Giriş:

Keratokonus genellikle sağlam kişilerde izole bir göz anomalisi gibi ortaya çıksa da keratokonus ile lokal ve sistemik çeşitli allerjiler arasında bir ilişki olup olmadığı ispatlamak için birçok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada keratokonus tanısı konulmuş  hastada lokal ve sistemik bulguları araştırmayı hedeflemiştir.

Kornea embriyolojisi:

Ebriyonel hayat süresince belirginleşen görme organının ilk bölümü korneadır, lens ve kornea epiteli ektoderm men şeyli olmasına rağmen kornea stroması ve sklera mezenkima menşelidir. Buna rağmen  kornea endotelinin orjini tam olarak belli değildir.Güncel hipotez mezodermik olma eğilimindedir, koroid damarları ve damar endotelide aynı menşeyli olduğu yönündedir.

Genel bilgiler:

Histoloji:

Kornea 5 tabakadan müteşekkildir; göz yaşı tabakası ile bağlantıda olan epitelyum .Bowman mebranı, stroma, descemet mebranı ve endotel . Ortalama çapı 11,5mm. horizontal 11.7 mm. Vertikal 10,6 mm. Olmasına rağmen kişiden kişiye değişir. 6 yaşına doğru son halini alır, kornea kalınlığı periferde 1000 m merkezde 500m dur. Kornea yüzeyi 1,3 cm² dir ve kornea yüzeyinin %7 sini oluşturur. Kornea ön yüzeyinin yarı çapı(Rc) horizontal 7,8 mm. Vertikal 7,7 mm. dir oysa arka yüzeyi horizontal 6,2 mm vertikal 6,6 mm dir.

Optik gücü: Akomodasyon olmaksızın gözün refraktif gücünün 2/3 ü korneaya aittir. Ön yüzeyi 48 D, arka yüzeyi –5 D olarak toplam 43 Diyoptrilik bir kırma gücüne sahiptir.

Keratokonus:

Keratokonus korneanın aksial bölgesinde inflamatuar olmayan bir bombeleşme ile kendini gösteren ,genellikle ergenlik döneminde ortaya çıkan yavaş ilerleyen ama progressif tabiatlı bir kornea distrofisidir.Düzensiz astigmatizma ve sıklıkla ortaya çıkan kornea opasitelerinin önem kazandırdığı bir görme azalmasına yol açar.

         Histolojik tutulum: Bowman mebranı ve kornea stroması seviyesinde hakimdir.

         Tedavisi öncelikle optik tashih metodlarıyla olsa da sonuçta daima cerrahi müdahaleyi gerektirir.

         Keratokonusu düşündüren lezyonların ilk tanımlaması şüphe götürmeyecek bir şekilde 18. yy birinci yarısındaki iki İngiliz müellif atfedilmektedir. (Duddel ve Taylor) Akabinde keratokonus bir dizi çalışmaya konu olmuştur ve bunların arasında Amsler bir klinik ve gelişimsel araştırma gerçekleştirmiştir.

Frekans sıklığı:

Müelliflerin çoğunluğu 100.000 kişide 50-230 vaka arasında değiştiğini söylemektedir. Değerlerdeki bu uyumsuzluk hastalığın ülkelere göre değişen sıklıklarda ortaya çıkışı ve müelliflere göre keratokonusun teşhis kriterlerindeki farklılıktan ileri gelmektedir. Hastalığın tespit edildiği ortalama yaş klasik olarak 10-20 yaşları arasındadır. Hastalık tek taraflıdan çok çift taraflı olarak görülür. Bu konuda tartışmalar sürse de klasik olarak kadınlarda daha sıktır. Bütün ırklar tutulabilir, fakat sıklıkla tek taraflı ve erkek ağırlıklı olarak görülen formuyla özellikle Japonya’da daha yaygındır.

Epidemiyoloji ve eşlik eden faktörler:

TEDAVİ:basamak basamak en hafifinden en agirina kadar evrelere gore tedavi planlanir

1-GÖZLÜK

2-KONTAK LENS özel keratokonus için yapilmiş kontak lensler

3- KORNEAL CROSS LİNKİNG: uv ışınları ile kornea catısı kuvvetlendirilir.bu esnada riboflavin her bir dakidada birer damla göze damlatilir

  Wollensak, 2003 AJO                               2003 JCRS

  Antienflamatuar

  Bandaj KL

4- KORNEAL İÇİ HALKA (RİNK )ferrara intacs

5-kornea nakli

Amsler Krumeich Keratokonus Sınıflamasi

Safha I:

  * Korneada Eksentrik dikleşmenın skıyaskopı topografide tespit edilmesi

  * Miyopi ve / veya < 5D   astigmatizma

  * Ort. merkezi K < 48,00 D

        * Vogt striaları olabılır ama skar yok

        *Koma aberasyonu RMS  1.5-2.5 um

Safha II:

  * Miyopi ve / veya 5,00 D – 8,00 D  astigmatizma

  *  Ort.merkezi K < 48_ 53.00 D

  * En ince kornea kalınlığı > 400 µm

        * Koma  aberasyonu  2.5 _3.5um

Safha III:

  * Miyopi ve / veya 8,00 D – 10,00 D  astigmatizma

  * Ortalama santral K > 53,00 D

  * Korneal skar yok

  * En ince kornea kalınlığı 300 µm – 400 µm

        *Koma aberasyonu 3.5_4.5 um

Safha IV:

  *  Skıyaskopı ve OtoRM de Refraksiyonun alınamaması

  * Ortalama santral K > 55,00 D

  * Santral korneal skar (+)

  * En ince kornea kalınlığı 200 µm   cıvarında

         *Koma Aberasyonu   4.5  um ustunde    

Keratokonus crosslinking Tedavi Protokolü

•Riboflavin(B2) –UVA tedavisi ile yapılan CCL (CollagenCrosslinking) Korneanın mekanik sıkılığının belirgin ölçüde artmasını sağlar.